PHP: Warunkowe definiowanie funkcji.

Nie wiem już ile razy zachwycałem się na moim blogu możliwościami języków skryptowych, a najbardziej tymi, które możemy znaleźć w PHP. Dawno, dawno temu, kiedy jeszcze moja wiedza na temat tego języka była “cokolwiek nikła” zauważyłem w czytanym kodzie pewne ciekawe rozwiązanie. O ile na pierwszy rzut oka było ono zrozumiałe, o tyle wychodząc z praktyką wyniesioną z języków takich, jak Pascal / Delphi, czy C / C++ stwierdziłem, że to nie może być możliwe. Kiedy okazało się, że jednak może - ciężko było mi pozbierać myśli.

PHP: Zwracanie wartości z pliku.

Rozwój języka PHP był, a właściwie cały czas jest, dosyć ciekawym “procesem technologicznym”, w trakcie którego powstało wiele funkcjonalności, o których statystyczny programista tego języka praktycznie nie wie. Nie są to aż tak kluczowe dla naszej pracy rzeczy, aczkolwiek czasem mogą pomóc w zaprojektowaniu bardzo interesujących rozwiązań, niemożliwych do realizacji w innych językach programowania. W dzisiejszym wpisie chciałbym przedstawić jedną z takich możliwości - zwracanie wartości z… pliku.

Wstęp: zwracanie wartości.

Zwracanie wartości nam, programistom, kojarzy się głównie z funkcjami i metodami, poprzez które możemy istotnie zwiększyć “reużywalność” tworzonego kodu:

PHP: Obsługa wartości typu DWORD.

W komentarzu do wpisu o flagach bitowych zostałem poproszony przez jednego z komentujących, Bartosza Wójcika, o opisanie obsługi wartości typu DWORD w PHP. Wychodząc naprzeciw tej prośbie, rozbiłem temat na pewnego rodzaju wprowadzenie we wpisie o odczytywaniu wartości bajtów w zmiennych liczbowych, a dzisiaj podejmuję temat właściwy. Zapraszam do lektury, a także zgłaszania własnych pomysłów na tematy wpisów, o których chcielibyście przeczytać. Żadne zgłoszenie nie zostanie przeze mnie pozostawione bez echa. ;]

PHP: Dynamiczne tworzenie zmiennych na podstawie indeksów tablicy.

Podczas pisania kodu czasami natrafiamy na sytuację, gdzie potrzebne informacje znajdują się w mało wygodnym dla nas kontenerze. O ile tablice w języku PHP są jednym z najprostszych w wykorzystaniu kontenerów, jakie do tej pory widziałem, ciągłe wykorzystywanie konstrukcji $arr[‘sth’] potrafi zmęczyć nawet bardzo wytrwałego programistę. W dzisiejszym wpisie chciałbym przedstawić dwie techniki pozwalające na uniknięcie tego typu utrudnień.

Problem: $arr[‘index0’], $arr[‘index1’]…

Problem polega na tym, że podczas odwoływania się do informacji zawartych w tablicy… musimy odwołać się do tablicy:

PHP: Sprawdzanie, czy plik został włączony do kodu.

Ci, którzy śledzą stronę niniejszego blogu na Facebooku, na pewno zauważyli status, jakim się z nimi podzieliłem w środę. Strasznie się wtedy zdenerwowałem, bo straciłem kilka godzin życia, a popełniony błąd był trywialny. Podczas analizy działania zwyczajnie skupiłem się na bardziej zaawansowanych częściach kodu, zapominając o podstawach, co odbiło się niestety na procesie “debugowania”. Skoro powstał problem, to na pewno istnieje dla niego rozwiązanie, dlatego w niniejszym wpisie chciałbym przedstawić Wam sposób na zabezpieczenie się przed tym “błędem”.

Funkcja require_once() działa… tylko “once”.

O co chodziło w całym problemie? Otóż, moja praca inżynierska, w ramach której piszę framework w języku PHP w pewnym momencie przekazuje sterowanie do modułu widoku [View]. Widok ten, pomijając całą abstrakcję, jaka za nim stoi, w pewnym momencie wykonuje zwyczajną instrukcję require_once(), włączając plik z kodem szablonu.

[PHP] Zwracanie wielu wartości z funkcji.

Zaczynając przygodę z programowaniem każdy z nas otrzymał od swoich mentorów kilka informacji, które należało przyjąć za podstawę i z jako takimi aksjomatami po prostu nie dyskutować. Z reguły na początku kariery nikogo nie zastanawiają ani nie denerwują takie ograniczenia, stąd trwamy w naszym przeświadczeniu, że to, co robimy jest zgodne z jak najlepszymi technikami programowania. W dzisiejszym wpisie chciałbym nieco nagiąć jedną z tych reguł i pokazać Wam pewną sztuczkę czasem istotnie ułatwiającą życie, szczególnie podczas tworzenia kodu w języku PHP.

Wstęp.

Jedną z takich “niedyskutowalnych” rzeczy była dla mnie przekazywana od początku informacja o tym, że wynik funkcji / metody to zawsze jedna wartość / zmienna. Nawet brak tej wartości można było uznać za wartość, ponieważ w Pascalu [który był pierwszym językiem programowania jaki poznałem] paradygmat proceduralny był realizowany za pomocą dwóch elementów - procedur [nie zwracających wartości, odpowiednik funkcji zwracających void w C / C++] i funkcji [które “coś” zwracały], także nawet było to podzielone na dwa oddzielne byty.

[(My)SQL] Sortowanie wyników według własnej listy wartości.

Język SQL kryje w sobie wiele różnych tajemnic, których znajomość może bardzo ułatwić życie programisty. Nawet podczas korzystania z jego zwykłych - “nieprogramowalnych” elementów, takich jak podstawowe zapytania CRUD [mówiąc “programowalne”, mam na myśli wszelkiego rodzaju procedury składowane i im podobne] możemy dowiedzieć się o wielu sztuczkach, które potrafią przeobrazić zwracane wyniki w gotowy zestaw danych gotowy do użycia. Mając w pamięci jeden z moich niedawnych wpisów o zwracaniu numeru rekordu, dzisiaj także chciałbym przedstawić Wam jedną z takich sztuczek.

Wstęp.

Niecałe dwa tygodnie temu stanąłem przed niemałą zagwozdką - pobierałem z tabel rekordy, których dane miały tworzyć listę w odpowiedniej kolejności. Uprzedzam pytania - w zbiorze wynikowym nie było żadnego pola “ordering”, według którego można by uszeregować te dane, a wprowadzenie go i oprogramowanie w panelu administracyjnym nie było aż tak istotne, żeby się tym zająć na poważnie. Potrzebne było rozwiązanie “na szybko”, które jednak nie powodowałoby istotnego wzrostu współczynnika WTF/min dla ewentualnych przyszłych programistów, którzy zajrzeliby do tego projektu:

[PHP] Funkcje / metody o zmiennej liczbie parametrów.
Języki skryptowe mają to do siebie, że dzięki wprowadzonej abstrakcji interpretera możliwa jest o wiele szersza ingerencja w sposób działania już uruchomionego skryptu. PHP jest jednym z takich języków, stąd czasem potrafi zadziwić swoimi możliwościami, dając nam narzędzia zarówno bardzo pomocne jak i proste w użyciu. W niniejszym wpisie chciałbym Wam przedstawić jedno takie narzędzie - funkcje o zmiennej liczbie parametrów. Wstęp. Jeśli mieliście kiedykolwiek do czynienia z językiem C lub C++ pewnie zastanawialiście się jak działa np.
[PHP] Wstawianie wywołań funkcji w bloku HEREDOC.
Zazwyczaj podczas tworzenia klas implementuję w nich własne metody “podsumowujące” aktualny stan obiektu. W zdecydowanej większości przypadków to, co sam stworzę jest o wiele wygodniejsze w czytaniu niż np. wynik funkcji var_dump(). ;] Do tej pory podczas tworzenia takich metod korzystałem wyłącznie z konstrukcji echo i jej podobnych, jednak tym razem zdecydowałem się na ułatwienie sobie pracy i wykorzystanie składni HEREDOC, o której wcześniej tylko czytałem, a nie miałem okazji sprawdzić jej faktycznej przydatności.
[C++] Klasy zaprzyjaźnione: "co je twoje, to je moje, a co moje, to nie rusz".

Dzisiaj czytałem nieco o klasach zaprzyjaźnionych w języku C++ [ang. friend classes] i podczas lektury jednego z artykułów przypomniało mi się znane z podstawówki powiedzenie “co je twoje, to je moje, a co moje, to nie rusz”. Przez chwilę patrzyłem na przykładowy kod i nagle wpadł mi do głowy pewien pomysł. Wymyśliłem implementację tego powiedzenia w C++. ;] Oznaczenie klasy jako zaprzyjaźnionej z inną oznacza m. in. to, że wszystkie atrybuty tej pierwszej, niezależnie od klasyfikatora dostępu [public, protected, private] stają się dostępne dla drugiej bez żadnych ograniczeń. Pierwsza klasa “przekazuje” wszystkie informacje o sobie tej drugiej tak, jakby kwalifikatorem dostępu dla wszystkich jej elementów [atrybutów i metod] było słowo kluczowe public. Analogia jest, przynajmniej dla mnie, bardzo wyraźna. ;]